Bezsenność to cierpienie, któremu można zaradzić.

 

Bezsenność - zaburzenia snu, porady:

Wielu ludzi uskarża się na zaburzenia snu, przez co zwykle rozumie się kłopoty z zasypianiem, sen płytki i przerywany, mało efektywny wypoczynek nocny co powoduje obiektywne objawy porannego zmęczenia. Ten stan rzeczy może być spowodowany różnego rodzaju stanami chorobowymi np. infekcjami, stanem przeciążenia jednak podstawowymi przyczynami zaburzeń snu są banalne z pozoru napięcia nerwowe, przedłużające się stany stresu, nierozwiązane problemy życia codziennego, w konsekwencji czego dochodzi do rozwinięcia się chronicznego zespołu przewlekłego zmęczenia z bezsennością.

Martwią Cię Twoje problemy ze snem. Powiedziałeś o nich swojemu lekarzowi i postąpiłeś prawidłowo. Zaburzenia snu dotyczą ponad 30% społeczeństwa. Mogą się one wydawać stosunkowo łagodną dolegliwością, ale z czasem potrafią skutecznie zatruć życie. Ta ulotka ma odpowiedzieć na konkretne pytania i zasugerować rozwiązania Twoich problemów ze snem.

Jakie są korzyści ze snu dobrej jakości?
Przede wszystkim, pamiętaj, że sen jest niezbędny do życia. Bez niego nie możesz być w dobrej kondycji fizycznej czy psychicznej. Gdy śpisz, Twoje mięśnie oraz niektóre obszary mózgu odpoczywają i gromadzą energię, podczas gdy inne narządy aktywnie pracują. W trakcie snu jest wydzielany na przykład hormon wzrostu. Aby funkcje te odbywały się prawidłowo, potrzebujesz pełnego okresu odpoczynku.

Dlaczego jesteś zwykle zmęczony wieczorem lub w trakcie dnia?
O mniej lub bardziej regularnej porze czujesz stopniowo narastające zmęczenie oraz senność. To zjawisko jest regulowane przez rodzaj zegara znajdującego się w Twoim mózgu. Ten sam zegar wewnętrzny mówi Ci, kiedy zbliża się czas posiłku, przyczyniając się do wywołania uczucia głodu. Dostosowuje się on w sposób naturalny do Twojej aktywności i do zmieniającego się układu dnia i nocy, w oparciu o światło. Gdy ten zegar jest rozregulowany, cierpisz na problemy spowodowane przez tzw. "zespół odrzutowca".

Jakie są konsekwencje zaburzeń snu?
Są dwa rodzaje następstw zaburzeń snu. Uciążliwy i nieprzyjemny jest już sam fakt, że nie możesz zasnąć, położywszy się do łóżka lub, że budzisz się w środku nocy. Pamiętaj jednak, że im bardziej skupiasz się na problemie, tym bardziej jesteś zestresowany i tym trudniej jest Ci zasnąć! Budzenie się zmęczonym następnego dnia to druga, równie nieprzyjemna konsekwencja zaburzeń snu. Przez cały dzień odczuwasz nieodpartą potrzebę snu. Możesz się nawet zdrzemnąć. Gdy ciało domaga się snu, mózg także nie pracuje prawidłowo. Twoja pamięć jest upośledzona, co może prowadzić do poważnych następstw. Masz kłopoty z koncentracją i trudności w zrozumieniu najprostszych informacji, nie nadążasz za rozmową. Jesteś nadwrażliwy, wszystko Cię irytuje, co wpływa na Twoje kontakty z ludźmi. Nie możesz znieść najmniejszego hałasu... Innymi słowy, wszystko jest źródłem stresu. Nie zapominaj, że zaburzona koncentracja może poważnie zagrażać Twojemu bezpieczeństwu, szczególnie w trakcie prowadzenia samochodu. Podsumowując, jeśli bezsenność utrzymuje się, Twój stan zdrowia może stopniowo się pogarszać, torując drogę innym chorobom, a także pozornie nieuzasadnione tendencje do zachowań agresywnych, bóle głowy, senność dzienna, irytacja, apatia, ogólne „rozbicie”.

Jak długo powinieneś spać?
Prawidłowy sen nocny składa się z czterech lub pięciu cykli trwających po około 90 minut, to znaczy siedem do ośmiu godzin. Niemniej jednak ludzie którzy są "śpiochami" potrzebują ponad dziewięciu godzin spędzonych w łóżku. Innym natomiast wystarcza tylko sześć godzin. Ta różnica jest spowodowana wyłącznie indywidualnymi różnicami w czasie trwania snu płytkiego, podczas gdy czas trwania snu głębokiego - najbardziej regenerującego - jest taka sama dla wszystkich. Jakość snu zmienia się, a jego ilość zmniejsza się z wiekiem nawet jeśli potrzeby człowieka pozostają niezmienione.

  1. W przybliżeniu jedna trzecia czasu w życiu jest normalnie poświęcona na sen, podczas którego dokonuje się regeneracja fizyczna i psychiczna. Każdy może od czasu do czasu źle spać w nocy, budząc się z uczuciem niedostatecznego odpoczynku i świeżości. Dla większości osób problem ten jednak jest tylko przejściowy, a deficyt snu jest szybko uzupełniany w trakcie następnych nocy. 

  2. Bezsenność to subiektywna dolegliwość polegająca na zbyt krótkim lub nie pokrzepiającym śnie. Warunkiem rozpoznania bezsenności jest utrudnione funkcjonowanie w ciągu dnia. 

  3. Potocznie bezsenność utożsamiana jest jedynie z kłopotami z zasypianiem. Tymczasem do jej objawów zalicza się także sen przerywany, wczesne budzenie czy złą jakość snu (tzw. sen nieregenerujący). 

  4. Najczęstszymi przyczynami bezsenności są zaburzenia psychiczne, pierwotne zaburzenia snu, stosowanie środków uzależniających, zaburzenia rytmu snu i czuwania oraz choroby somatyczne. 

  5. Bezsenność dotyka około jednej trzeciej wszystkich osób dorosłych. Choroba występuje częściej u ludzi starszych i u kobiet, może jednak pojawić się w każdym wieku i u osób w każdej kulturze.

  6. Według badań przeprowadzonych w 2000 roku, na bezsenność cierpi 34% Polaków. Podobnie jak w innych krajach europejskich, wśród osób z bezsennością kobiety stanowią w naszym kraju ponad 60%, a choroba wyraźnie nasila się wraz z wiekiem. Na podstawie badań przeprowadzonych w Polsce można zauważyć zwiększenie odsetka populacji mającej problemy ze snem z około 25% w roku 1996 do około 35% w roku ubiegłym. Polacy chorują równie często jak mieszkańcy Europy Zachodniej, ale ich bezsenność jest bardziej złożona i oceniają ją jako dużo cięższą. 

  7. Ze względu na rozpowszechnienie, wpływ na stan fizyczny i psychiczny chorych oraz konsekwencje społeczne bezsenność, do niedawna uważana za relatywnie łagodną, jest obecnie uznana za znaczący problem zdrowia publicznego. Zmiana stanowiska w tym zakresie została zaznaczona inauguracją Światowego Projektu "Sen i Zdrowie" wdrożonego w 1996 roku z inicjatywy Światowej Organizacji Zdrowia.

  8. Bezsenność wpływa znacząco na pogorszenie stanu zdrowia cierpiących na nią osób. W porównaniu ze śpiącymi prawidłowo chorzy na bezsenność są ponad dwukrotnie bardziej narażeni na zachorowanie na chorobę wieńcową. Osoby z bezsennością częściej skarżą się również na problemy żołądkowo-jelitowe, bóle głowy, karku i krzyża. Aż 25% - 40% chorych ma zaburzenia lękowe. Także ryzyko rozwoju depresji jest u nich czterokrotnie większe niż u osób bez zaburzeń snu. U chorych na bezsenność częściej pojawiają się również problemy z alkoholem. U pacjentów z pierwotną bezsennością może występować obniżenie odporności. Następstwem bezsenności może być także drastyczne obniżenie ogólnej jakości życia.

  9. Skutki bezsenności można rozpatrywać także w kategoriach społecznych. Choroba ma wpływ na częstsze korzystanie z usług służby zdrowia. Bezsenność wiąże się z dwu-trzykrotnie wyższym wskaźnikiem konsultacji w gabinetach lekarskich i dwukrotnie wyższym wskaźnikiem hospitalizacji. Choroba jest jedną z najważniejszych przyczyn nieobecności w pracy, wpływa także na zmniejszenie wydajności. Następstwem bezsenności są też różnego rodzaju wypadki. Przypuszcza się, że ponad 52% wszystkich wypadków przy pracy może mieć związek z bezsennością. Obliczono także, że ponad 50% wypadków z udziałem pojazdów silnikowych zdarzających się w nocy ma związek z uczuciem senności.

  10. Choroba wiąże się również z negatywnymi następstwami ekonomicznymi. W Stanach Zjednoczonych koszty związane z bezsennością wynoszą ponad 100 mld dolarów rocznie. Na kwotę tę składają się bezpośrednie koszty leczenia choroby, takie jak: leki i wizyty ambulatoryjne oraz koszty pośrednie związane ze zdrowotnymi skutkami bezsenności (np. depresja i nadużywanie alkoholu), pogorszeniem wydajności pracy, wypadkami pojazdów silnikowych, wypadkami przy pracy oraz w domu i miejscach publicznych.

  11. Bezsenność to choroba, którą należy i można skutecznie leczyć w gabinecie lekarskim. Jednak pacjenci rzadko rozmawiają z lekarzami o swoich problemach ze snem. W Stanach Zjednoczonych jedynie 20% cierpiących na bezsenność zasięga porady lekarskiej, 40% ucieka się do stosowania różnych środków leczniczych lub alkoholu, aby zasnąć, a pozostali nie podejmują żadnych działań. W Europie osoby cierpiące na bezsenność są bardziej skłonne do zasięgania porady lekarskiej, ale proporcjonalnie grupa tych, którzy nie podejmują żadnych działań jest podobna. W Polsce zaledwie jedna trzecia osób zgłasza się do lekarzy ze swoimi problemami ze snem, druga część chorych nie robi zupełnie nic w zakresie poprawy snu, a trzecia - próbuje radzić sobie na własną rękę. Na taki stan rzeczy ma przede wszystkim wpływ nieuświadamianie sobie wagi problemu i obawy przed uzależnieniem od leków nasennych. 

  12. Obecnie lekarze dysponują już lekami nasennymi nowej generacji. Środki te są bardziej skuteczne w zwalczaniu różnorodnych objawów bezsenności, wprowadzają mniejszą ilość przerw do naturalnego przebiegu snu, a ich stosowanie wiąże się z mniejszym prawdopodobieństwem powstania uzależnienia w porównaniu z dawniej stosowanymi środkami nasennymi, szczególnie tymi z klasy benzodiazepin. 

  13. Idealny środek nasenny powinien powodować szybkie zasypianie, zachowywać prawidłową sekwencję poszczególnych faz snu, zapewniać odpowiedni czas trwania snu o dobrej jakości i nie powodować działań niepożądanych dnia następnego, tak aby pacjent obudził się wypoczęty i uniknął uczucia splątania po podaniu leku. Bezsenność jest zaburzeniem o wielu objawach, zmiennym w swej intensywności. Optymalny środek nasenny powinien mieć szeroki zakres terapeutyczny, aby kontrolować wszystkie objawy, niezależnie od ich nasilenia. Nie powinien on dodatkowo powodować uzależnienia lub wywoływać zaostrzenia bezsenności czy innych objawów odstawienia w momencie przerwania leczenia. 

Pamiętajmy to przysłowie: Sen to zdrowie!

menu główne                zakres usług                prowadzący                gabinet lekarski                  dojazd

napisz do nas:

 

powrót

 

Copyright 2003 - 2008 ©, „PSYCHOSOMA”  Internistyczno-psychiatryczny gabinet lekarski.
Webmajster: Andrzej Świerzewski hi ART